Tanıtım
Los Santos’un güneşi Chamberlain Hills’in binalarına vuruyordu. Sokakların kuralı hiç değişmemişti: Ya ayak uydurursun ya da ezilirsin.
Anos Watson bu sokakların en büyük balığı olmadığını biliyordu. Kartellerle ya da uyuşturucu baronlarıyla yarışmak gibi bir derdi yoktu. Onun işi belliydi: Temiz iş, düşük risk, düzenli nakit.
Bugün Radical altı kişilik, saat gibi işleyen bir ekipti. Patron Anos Watson’ın yanında tamirci Edward Yulkan, plan adamı Xeno Colon, keskin nişancı Steady Watson, soğukkanlı tetikçi Rafael Watson ve mühendis Adam Evan vardı. Ağır silahları ya da pahalı cihazları yoktu. Sadece Edward’ın hurdadan kurtarıp yeniden yaptığı bir Karin Sultan, birkaç ruhsatsız tabanca ve sokağın dilini bilmeleri vardı.
İlk İş: Davis Benzincisi
İlk günlerde ekip daha küçüktü, hedefleri de öyle. İlk işleri Davis’teki 24/7 benzin istasyonuydu.
Gece ikiyi on beş geçe Edward, Sultan’ı arka sokağa çekip motoru çalışır hâlde bekledi. Anos ve Xeno yüzlerine bandanalarını takıp içeri girdi. Steady dışarıda, köşede gözcülük yapıyordu.
Tezgâhtaki yaşlı adam hiç direnmedi. Bu mahallede herkes rolünü bilirdi. Xeno parayı sırt çantasına doldurdu, Anos da raftan birkaç pahalı içki aldı. Dört dakika sonra Sultan karanlıkta kaybolmuştu.
Kazanç 3.200 dolar ve birkaç karton sigaraydı. Büyük para değildi ama kirayı ve benzini karşılıyordu. Parayı sayarken Xeno güldü: “Bu iş radikaldi patron.” Kelime ekibin üstüne yapıştı. O günden sonra sokakta onlara Radical dediler.
Cypress Flats Deposu
Adam ve Rafael’in katılmasıyla ekip büyüdü ve hedefler de büyüdü. Sıradaki iş Cypress Flats’teki bir lojistik deposuydu.
Bu sefer iş Adam’a düşüyordu. Hurda parçalardan kendi yaptığı küçük bir cihazla alarmı ve kameraları susturacaktı. Edward arabayı arka kapıya yanaştıracak, Steady karşı binanın çatısından caddeyi izleyecek, Rafael de arka kapıda bekleyecekti.
Adam son kabloyu söktüğünde paneldeki yeşil ışık yandı. Telsize fısıldadı: “Sistem kör ve sağır patron. Kapılar sizin.”
Anos ve Xeno içeri girip kasaya yöneldi. Bir süre sonra telsizden Steady’nin sesi geldi: “Sağ caddede bir devriye var, yavaşça uzaklaşıyor. Temizsiniz.”
Kazanç 12.000 dolar nakit ve sokakta iyi fiyata satılacak elektronik malzemelerdi. Artık daha iyi teçhizat için de para vardı.
Gölgede Büyümek
Radical’ı ayakta tutan şey hırs değil, doğru adımlardı. Büyük ekipler bankalara ve kuyumculara göz dikerken Radical küçük marketleri, boş villaların garajlarını ve tefecilerin ufak sevkiyatlarını hedef aldı. Kimsenin dikkatini çekmeden büyüdüler.
Bir gece Strawberry’deki tamirhanenin arkasında günün payını bölüşüyorlardı.
Xeno parayı sayarken sırıttı: “Bu gidişle seneye Mirror Park’tan birer daire alırız.”
Steady tabancasını kılıfına koydu: “Daireyi almak kolay. Zor olan, polisin radarından uzak durup o dairede rahat oturabilmek.”
Rafael şarjörünü kontrol etti: “Ben sürprizleri sevmem. Ben arkanızdayken kimse sürprizle karşılaşmaz.”
Adam, Sultan’ın tamponunu sıkarken başını kaldırdı: “Kameralar sadece onları okuyabilenler için var Xeno. Doğru frekansı bulursan bu şehir senin oyun alanın olur.”
Edward ellerini silerken arabanın anahtarını havaya atıp tuttu: “Rahat ol patron. O motoru öyle topladım ki polis helikopterle kovalasa bile yetişemez.”
Anos, Sultan’ın kaputuna yaslanıp sigarasından bir nefes çekti ve ekibine baktı:
“Büyük oynayanların hepsi ya Bolingbroke’ta yatıyor ya da Vespucci’nin dibinde balıklara yem oldu. Biz gölgede kalacağız. Paramıza ve işimize bakacağız. Dağılmayın, açgözlü olmayın. Küçük adımlarla başladık, küçük adımlarla büyüyeceğiz. Los Santos bizim hızımıza daha alışmadı.”
Radical kral olmak istemiyordu. Onlar bu kurtlar sofrasında hayatta kalmayı bilen, kendi yağında kavrulan akıllı çocuklardı.